தமிழ்

ENGLISH

VAAZHVAHAM, Home for the visually handicapped,  Sabapathipillai Road, Chunnakam, Sri Lanka.

TPs/Fax : 021 2240146, 021 3214447, 021 4591664,   Emails: vaazhvaham@yahoo.comvaazhvaham@gmail.com, Web : www.vaazhvaham.org

கல்வியே ஒளி, கல்வியே வழி ..... Education is Light, Education is the path .....  கல்வியே ஒளி, கல்வியே வழி ..... Education is Light, Education is the path .....  கல்வியே ஒளி, கல்வியே வழி ..... Education is Light, Education is the path .....  கல்வியே ஒளி, கல்வியே வழி ..... Education is Light, Education is the path .....  கல்வியே ஒளி, கல்வியே வழி ..... Education is Light, Education is the path .....  கல்வியே ஒளி, கல்வியே வழி ..... Education is Light, Education is the path .....  கல்வியே ஒளி, கல்வியே வழி ..... Education is Light, Education is the path .....
முகப்பு நிறுவனர் நிருவாகம் உறுப்பினர் பயனாளிகள் வைபவங்கள் கொடைகள் கொடையாளிகள் எம்மை பற்றி

 

 
நிறுவனர்    FOUNDER
  அன்னை
  அம்மா
  நினைவாலயம்
  நினைவு நாள் 2007
  நினைவு நாள் 2008
  நினைவு நாள் 2009
  நினைவு நாள் 2008
  நினைவு நாள் 2007
   
   
   
   
 

வாழ்வகத்தின் வரலாறு

                இந்த வாழ்வகத்தின் வரலாற்றை நாம் சற்றே நோக்குவோமாயின்ää  அதில்  நம் மண்ணிலே மறைவாய் வாழ்ந்து நிறைவாய்ப் பணியாற்றிய மாதரசி ஒருவரின் வரலாறும் பிரிக்கமுடியாது பிணைந்திருப்பதைக் காணமுடியும்.

 

 சாதாரண ஆசிரியையாகத் தன் பணி வாழ்வை ஆரம்பித்த செல்வி. அன்னலட்சுமி  சின்னத்தம்பி 1971ல் மகரகம ஆசிரிய பயிற்சிக் கலாசாலையில் விசேட கல்வி டிப்ளோமா கற்கை நெறியினைப் பூர்த்திசெய்து 1972ல் இலங்கை ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கல்வித் திட்டத்தினை யாழ்ப்பாணத்தில் செயற்படுத்தும் பெரும் பொறுப்பினை ஏற்றுக்கொண்டார். இதன் மூலம் கண் பார்வையற்ற மலாணவர்களின் கல்விப் பாதையை அடைத்துக்கொண்டிருந்த ஒரு பெருந்தடை அகற்றப்பட்டது.

 

அது வரைகாலமும் கல்வி ஒளிவீச்சுக்குள் அகப்படாமல் தமது வீடுகளிலே முடங்கியிருந்த பார்வையற்ற மாணவர் பலர் சாதாரண பாடசாலைகளில் இணைந்து கற்கக்கூடிய வாய்ப்புக் கிட்டியது. பலர் பட்டதாரிகளாவதற்கும் இன்னும் பல நிலைகளில் கல்வி கற்று மேம்படுவதற்கும் இதன் மூலம் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது.

 

1980 களின் இறுதிப் பகுதியில் செல்வி. சின்னத்தம்பி ஓய்வுபெறுகின்ற காலம் நெருங்கிக்கொண்டிருநந்தது. அதேவேளைää அவருக்குப் பதிலாய் வேறு ஒரு  ஆசிரியர் நியமிக்கப்படாத துர்ப்பாக்கிய நிலையே  அப்போது காணப்பட்டது. தன்னோடு இந்தக் கல்விப் பணி நின்றுபோய்விடக்கூடாது. மாறாகää இன்னும் அதிகமான விழிப்புலனற்ற பிள்ளைகள் கல்வி பயில ஏதாவது செய்தாகவேண்டும்.

 

வாழ்வகம் உதயம்

இதற்கு என்ன வழி? செல்வி. சின்னத்தம்பியின் சிந்தனை இவ்விதமாய்க் கிளர்ந்ததன் விளைவாய் 1988ல் தெல்லிப்பழையிலே வாடகை வீடொன்றில் வாழ்வகம் உதயமாயிற்று.

 

அந்த நாள்கள் பற்றி வாழ்வகத்தின் தற்போதய தலைவர் திரு. ஆ. ரவீந்திரன் அவர்களிடம் கேட்டபோது

அப்போது நான் யாழ் பல்கலைக்கழகத்தில் எனது பட்டப் படிப்பை மேற்கொண்டிருந்தேன். அன்னை அன்னலட்சுமி சின்னத்தம்பி அவர்கள் தன் சக்தி அனைத்தையும் திரட்டி இந்த வாழ்வகத்தின் உருவாக்கத்துக்காகப் பாடுபட்டுக்கொண்டிருந்தார். தனது மாணவர்களாகிய நாங்களும் இப் பணியிலே காத்திரமான பங்கெடுக்கவேண்டும் என்பதிலும் அவர் உறுதியாயிருந்தார். கொழுத்தும் வெய்யிலில் கால்நடையாகவும் பேரூந்திலும் நாள்க் கணக்காக அலைந்து திரிந்தோம். அப்தெல்லாம் நாங்கள் களைத்தாலும் அம்மா அவர்கள் களைப்படையமாட்டார். எங்களை ஊக்கப்படுத்திக் கொண்டேயிருப்பார்.

 

வாழ்வகத்தை உருவாக்குவது தொடர்பாக ஒரு கூட்டத்தினை அன்னையவர்கள் கூட்டியிருந்தார். பல பெரியோர்கள்ää கல்விமான்கள் கூடியிருந்த அந்த அவையிலேயே வாழ்வகம் என்ற பெயர் பல வாதப் பிரதிவாதங்களின் பின் தெரிவுசெய்யப்பட்டது. அது ஆங்கிலத்தில் ஏயயணாஎயாயஅ என அமையவேண்டும் என நான் தெரிவித்த ஆலோசனையை உடனடியாகவே அம்மா ஏற்றுக்கொண்டார். அங்கிருந்த ஏனையவர்களும் ஏற்றுக்கொண்டனர். அந்த நாள்கள் இப்போதும் என் மனதில் பசுiமையாய்ப் பதிந்திருக்கின்றன என்றார்.

 

வாழ்வகம் ஆரம்பம்

     பதின்மூன்று பிள்ளைகளுடன் வாழ்வகம் சிவதமிழ்ச்செல்வி கலாநிதி தங்கம்மா அப்பாக்குட்டி அவர்களால் 1988ல் தெல்லிப்பழையில் வாடகை வீடொன்றில் ஆரம்பித்து வைக்கப்பட்டது. அப்போது நிதி என்று எதுவும் கையில் இருக்கவில்லை. ஏதோ அன்றாடப் பொழுதைப் போக்கினாலே போதும் என்ற நிலைதான்.

    இரண்டு ஆண்டுகள் எப்படியோ ஓடி மறைந்தன. வாழ்வகத்தைத் தொடர்ந்து நடத்த முடியும் என்ற நம்பிக்கை மெல்ல மெல்ல உருப்பெற்றுக்கொண்டிருந்த அந்த வேளையில்தான் 1990 ல் முன்னேறிப்பாய்தல் இராணுவ நடவடிக்கை இடம்பெற்றது. கையில் எந்தப் பொருளையும் எடுத்துக்கொள்ள முடியாத நிலையில் பிள்ளைகளை மட்டும் பத்திரமாய் அழைத்துக்கொண்டு அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறினார் அன்னை அன்னலட்சுமி அவர்கள்.

   

உடுவிலில்

பின்னர் 1992 இல் உடுவிலிலே வாடகை வீடொன்றில் வாழ்வகத்தின் பணிகள் ஆரமை;பிக்கப்பட்டன.  ஓரளவு சொத்துக்கள் கல்வி உபகரணங்கள் வந்துசேர்ந்தன.

 

மானிப்பாயில்

ஆனால் அத்தனையையும் கைவிட்டுவிட்டு 1995ல் மீண்டுமொரு தடவை இடம்பெயர நேர்ந்தது. மீண்டும் 1997ல் மானிப்பாய் சத்யசாயி சமிதியினரின் உதவியோடு வீடொன்று வாடகைக்குப் பெறப்பட்டு அங்கு வாழ்வகத்தின் பணிகள் தொடரலாயின.

 

சொந்த அமைவிடம்

இந்த வேளையில்தான் இலண்டன் தமிழ் அனாதைகள் நம்பிக்கை நிதியத்தினரால் வழங்கப்பட்ட ஒரு தொகை நன்கொடைப் பணத்தில் தற்போது வாழ்வகம் அமைந்துள்ள இந்தக் 32 பரப்புக் காணி கொள்வனவுசெய்யப்பட்டது. 2002 தொடக்கம் வாழ்வகம் தன் சொந்த வதிவிடத்தில் இயங்கி வருகின்றது.

 

     தற்போது வாழ்வகத்துக்கு 23 வயதாகின்றது. இந்தக் காலப்பகுதியில் பத்து மாணவர்கள் வரை பட்டதாரிகளாகி நல்ல நிலையில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கின்றனர். நால்வர் தற்போது பட்டப் படிப்பை மேற்கொண்டுள்ளனர்.

 

இன்னும் பலர் வெவ்வேறு நிலைகளில் கல்வி கற்றுப் பயனடைந்துள்ளனர். தற்போது 43 மாணவர்கள் வாழ்வகத்தில் உள்ளனர். இவர்களின் உடல் உள விருத்திக்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளும் இங்கே உள்ளன. தற்காலக் கல்விச் செல்நெறிகளுக்கேற்ற வகையில் இவர்கள் சாதாரண பாடசாலைகளில் தமது கல்வியை மேற்கொண்டு வருகின்றனர்.

 

பாடசாலை தவிர்ந்த நேரங்களில் சங்கீதம்ää மிருதங்கம் கணனி ஆங்கிலம் போன்றவை கற்பிக்கப்படுகின்றது.

 

தலைவரானது பற்றி.?

நீங்கள் வாழ்வகத் தலைவரானது பற்றிக் கூறமுடியுமா”?   என்று கேட்டபோது

அம்மா தனக்குப் பின் வாழ்வகத்தை யாரிடம் ஒப்படைப்பது என்று சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தது எனக்குத் தெரியயும். ஆனால் ஈற்றில் என்னைத்தான் அவர் தெரிவுசெய்வார் என்று நான் ஒருபோதும் நினைத்திருக்கவில்லை. 

 

அப்போது வாழ்வகம் மானிப்பாயில் இயங்கிக்கொண்டிருந்தது. மானிப்பாய் சத்யசாயி சமிதியினரால் ஏற்பாடுசெய்யப்பட்டிருந்த கண்காட்சியொன்றுக்குச் சென்றுவிட்டு நானும் மனைவியும் மகனும் வாழ்வகம் சென்றோம்.

 

அம்மா வழக்கம் போல எங்களை அன்போடு வரவேற்றார். அடுத்த கணமே வாழ்வகத்தை எனக்குப் பிறகு நீங்கள்தான் நடத்தவேண்டும். மறுக்கக்கூடாது என்றார். நான் இதைச்சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை.நான் பேச வாயெடுத்தபோது அம்மா இடைமறித்தார். நான் முடிவெடுத்திட்டன் இனி எதுவும் கதைக்கவேண்டாம். அதற்குமேல் நான் எதுவும் பேசவில்லை.

 

ஆனால் அப்போது எனக்கு இ;தப் பொறுப்பை ஏற்கும் எண்ணம் ஒரு துளியளவுகூட இருக்கவில்லை. 2002 இல் வாழ்வகம் சுன்னாகத்தில் இயங்க ஆரம்பித்த காலத்திலேயே அம்மா நாங்கள் குடியிருப்பதற்கான காப்பாளர் இல்லத்தை அமைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டார். அப்போதுகூட நான் அம்மாவிடம் அம்மா என்னை விட்டுவிடுங்கள். எனக்கு இந்தப் பொறுப்புக்களை ஏற்கும் எண்ணம் இல்லை என்று நயமாய்ச் சொன்னேன்.

 

ஆனால் அம்மா விட்ட பாடாயில்லை. காப்பாளர் இல்லம் 2004 இல் கட்டிமுடிக்கப்பட்டது. நான் வேறு வழியின்றி குடும்பத்தோடு இங்கு வந்தேன். ஏறத்தாழ இரண்டரை ஆண்டுகள் அம்மா எனக்குத் தேவையான பயிற்சிகள்ää வழிகாட்டல்கள் ஆலோசனைகள் அதற்கும் மேலாய் ஆசிகள் எல்லாவற்றையும் அருகிலிருந்து வழங்கினார். வாழ்வகத்துக்கு வருகின்றவர்களிடமெல்லாம் இவர்தான் வாழ்வகத்தின் எதிர்காலத் தலைவர் என்று வாய் நிறையச் சொல்லி மகிழ்ந்தார். தான் வாழும் காலத்திலேயே தனக்குப் பின் தன் பதவியை வகிக்கப்போகின்றவர் யார் என்று ஆணித்தரமாகச் சொன்னவர் நான் அறிந்தவரை எங்கள் அம்மா மட்டுந்தான்.

 

அம்மா இல்லாத வாழ்வகம்.

2006 செப்டெம்பர்09

அம்மா எதிர்பாராதவிதமாய் 2006 செப்டெம்பர் 9ம் திகதி பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டு மயக்கமடைந்தார். அவரை மருத்துவமனையில் அனுமதித்தோம் இரண்டு நாள்கள். அந்த மயக்கம் தெளியாத நிலையிலேயே செப்டெம்பர் 11ம் திகதி அவர் இறையடி சேர்ந்தார். அந்த நேரம் நான் அடைந்த அதிர்ச்சிää துயரம்ää எதிர்காலம் பற்றிய அச்சம் வார்த்தகைளால் வர்ணிக்க முடியாதவை. அம்மா இல்லாத வாழ்வகத்தை என்னால் கற்பனைசெய்துகூடப் பாரக்க முடியவில்லை. 

 

பதில் தலைவராய்பொறுப்பு

எப்படியோ அதே செப்டெம்பர் 17ல் நான் பதில் தலைவராய் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டேன். ஆண்டவனின் அருளும் அம்மாவின் ஆசிகளும் அருகிலிருந்தோரின் ஆதரவும் எனக்குத் துணைசெய்தன. இதனால் வாழ்வகத்தைத் தொய்வேதுமின்றி நடத்திச்செல்ல முடிகிறது.

 

நீங்கள் தலைவராகப் பொறுப்பேற்றதன் பிற்பாடு என்னவிதமான முன்னேற்றங்களை மேற்கொண்டுள்ளீர்கள் ?. என்று கேட்டபோது

வெளிக்கள விடுதி

எமது வெளிக்கள விடுதியைத் திருத்தியமைக்க முடிந்துள்ளது.

ஆண்கள் விடுதி

அதுமட்டுமல்லää சமூகசேவைத் திணைக்களத்தின் உதவியைப் பெற்றுப் புதிய ஆண்கள் விடுதியையும் அமைக்க முடிந்துள்ளது.

உள்ளக வீதி

எமது பிள்ளைகள் இலகுவாக நடமாட வசதியாக ஒரு உள்ளக வீதியை அமைக்கவேண்டும் என்ற எண்ணம் நீண்ட காலமாக என்னுள் இருந்தது.அதையும் உள்ளூராட்சித் திணைக்களத்தின் உதவியோடு நிறைவேற்ற முடிந்துள்ளது.

நடமாடும் திறன்

இதன் மூலம் எமது பிள்ளைகளின் நடமாடும் திறனையும் அதன் ஊடாக அவர்களது தன்னம்பிக்கையையும் பெருமளவு மேம்படுத்த முடிந்துள்ளது.

 

என்னைப்பொறுத்தமட்டில் இது மிகவும் மன நிறைவு தரும் ஒரு விடயமாகும்.

சாப்பாட்டு அறை

நீண்ட காலமாக எமக்கு சாப்பாட்டு அறை ஒன்று இல்லாத ஒரு பெரும் குறை நிலவிவந்தது. சமூகசேவைத் திணைக்களத்தின் நிதி உதவியோடு ஓர் அழகான சாப்பாட்டறையை நிர்மாணித்ததன் மூலம் இக்குறையையும் நிவர்த்திசெய்ய முடிந்துள்ளது.

இச்சாப்பாட்டறையின் மேல் தள வேலைகளும் தற்போது பூர்த்திசெய்யப்பட்டுள்ளன.

 

கல்விக் கூடம்

எமது பிள்ளைகள் அமர்ந்து கல்வி பயில்வதற்கும் சங்கீதம்ää நடனம் மிருதங்க வகுப்புக்களை நடத்துவதற்கும் வசதியாக ஒரு கல்விக் கூடம் அமைக்கவேண்டும் என்று நான் எண்ணியிருந்தேன்.

 

அந்த வேளையில்  திரு. கேதீஸ்வரன் என்ற எனது நண்பர் என்னைச்சந்திப்பதற்காக வாழ்வகம் வந்திருந்தார். அவரோடு பேசிக்கொண்டிருந்தபோது இந்தக் கல்விக் கூடம் பற்றியும் கூறினேன்.

 

உடனடியாகவே அவர் வெளிநாட்டிலிருந்த தனது உறவினரோடு தொடர்பு கொண்டு அதற்கான நிதியினைப் பெற்றுத்தந்தார். அந்தப் பணத்தில் கல்விக் கூடத்தை அமைத்து அவரே அதைத் திறந்துவைப்பதற்கும் ஏற்பாடுசெய்தேன். என்னுடைய நட்புக்குக் கிடைத்த ஒரு பெரும் வெகுமதியாகவே இதை நான் கருதுகிறேன்.

 

வெளிக்கள விடுதி

பௌதீக வளங்களைப் பொறுத்தமட்டில்ää எமது வெளிக்கள விடுதி திருத்தியமைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆண்கள் விடுதி

புதிதாக ஆண்கள் விடுதி அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

உணவு மண்டபம்

புதிய உணவு மண்டபம் அதன் மேல் மாடி என்பன அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

பிரார்த்தனை மண்டபம்

பூர்த்தியாக்கப்படாத நிலையிலுள்ள பிரார்த்தனை மண்டப வேலைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளன. அனேகமாக இவ்வாண்டுக்குள் வேலைகள் யாவும் பூர்த்தியாகிவிடுமென நம்புகின்றேன்.

நிர்வாக அலகுக் கட்டடம்

மேலும் பூர்த்தியாக்கப்படாத நிலையிலுள்ள எமது நிர்வாக அலகுக் கட்டடத்தின் மிகுதி வேலைகளை மேற்கொள்வதற்கான நடவடிக்கைளையும் மேற்கொண்டுள்ளோம்.

உள்ளக வீதி

இதைவிட எமது பிள்ளைகள் இலகுவாக நடமாட வசதியாக உள்ளக வீதியொன்றும் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாண்டில் அதனை மெருகூட்டுவதற்கும் அதன் மிகுதி வேலைகளை மேற்கொள்வதற்கும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டுள்ளோம்.

முதல் முதலாக கணனிக் கல்வி

கணனிக் கல்வியை நாம் எமது பிள்ளைகளுக்கு அறிமுகப்படுத்தியிருக்கின்றோம். தற்போது எமது வாழ்வகத்தில் கணனி அலகொன்று இயங்கி வருகின்றது. தமிழ்பேசும் விழிப்புலனற்ற மாணவர்களுக்கான நிறுவனங்களுள் கணனிக் கல்வியை முதல் முதலாக அறிமுகப்படுத்திய நிறுவனம் என்ற பெருமை எமக்கே உரியது.

சங்கீதம் நடனம் மிருதங்கம் ஆங்கிலம் கணிதம்

மேலும் பிள்ளைகளுக்கு சங்கீதம் நடனம் மிருதங்கம் ஆங்கிலம் கணிதம் போன்ற பாடங்களை மேலதிகமாகக் கற்பித்தும் வருகின்றோம்.

 

 

உங்களுடைய தற்போதய தேவைகள் என்ன?. என்ற கேட்டபோது

 

நவீன சாதனங்கள்

 “பார்வையற்றவர்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய பல்வேறு நவீன சாதனங்கள் உபகரணங்கள் இன்று புழக்கத்திலுள்ளன. இவை எமக்கும் கிடைக்க வழிசெய்யப்படவேண்டும்.

 

கணனித் துறை

கணனித் துறையிலே சர்வதேச தரம்வாய்ந்த பயிற்சிகளை எமது பிள்ளைகள் பெற்றுக் கொள்ள வழி சமைக்கப்படவேண்டும்.

 

விளையாட்டுத்துறை

மேலும் விளையாட்டுத்துறையைப் பொறுத்தமட்டில் நாம் மிகவும் பின்தங்கியே உளளோம். எமக்கு ஒரு விளையாட்டு மைதானம் உடனடித் தேவையாக உள்ளது. எமது பிள்ளைகளுக்கு விளையாட்டுக்களைப் பயிற்றுவிக்கக்கூடிய தகுதிவாய்ந்த பயிற்றுவிப்பாளர்களும் தேவையாக உள்ளது. என்றார்.

 

விழிப்புலனற்ற பிள்ளைகளின் கல்வி முன்னேற்றத்தில் காத்திரமான பங்கினை வகித்துவரும் ஒரு நிறுவனத்தின் தலைவர் என்ற வகையில் நீங்கள் வேறென்ன கூற விரும்புகின்றீர்கள்?

விழிப்புலனற்ற ஒருவருக்கு உரிய கல்வி அளிக்கப்பட்டால் விழிப்புலவலு இழப்பு ஒரு பெரிய குறையாக இருக்காது.

 

எமது நாட்டைப்பொறுத்தமட்டிலே கல்வி கற்கின்றவர்களை விட கல்வி வாய்ப்புக் கிடைக்காதவர்களே அதிகமாக உள்ளனர். இந்த நிலை மாறவேண்டும். இவர்களும் கல்வி நீரோட்டத்தில் இணைத்துக் கொள்ளப்பட வேண்டும்.

 

னைய கல்வித்துறைகள்

மேலும் தற்போது இங்கு விழிப்புலனற்றவர்கள் அனைவரும் கலைத் துறையிலேயே தமது பட்டப் படிப்பினை மேற்கொண்டு வருகின்றனர். இதற்குப்பால் இவர்கள் வேறு எத்துறைகளில் பட்டம்பெற முடியும் என்பது தொடர்பாக சிந்திக்கவேண்டிய தேவை தற்போது எழுந்துள்ளது என்றே கருதுகின்றேன்.

 

கலைத்துறைக்கும் அப்பால் வேறு துறைகளிலும் பட்டம் பெற்று அதற்கும் அப்பால் உயர் கல்வி கற்று மிளிர எமது பிள்ளைகளாலும் முடியும் என்பதே எனது அசைக்கமுடியாத நம்பிக்கையாகும்.”